پس از سقوط جمهوریت، رسانهها، جامعه مدنی و حقوق بشر درافغانستان متحمل خسارات اساسی شده است.
در بیستمین سال دولت جمهوری اسلامی افغانستان، یک پروسه حقوقی همه جانبه برای استقرار دموکراسی در عرصههای مختلف بر اساس قانون اساسی افغانستان و حمایت از حقوق زنان و سهم اجتماعی آنان آغاز شد که توجه زیادی را جلب کرد.
زنان در هر زمینه ای از فعالیتهای، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، تجاری و رسانه ای تا سطوح رهبری پیش رفتند و توانستند جایگاه ویژهای را در افغانستان بدست آوردند.
حضور زنان در ابتدا در مراکز آموزشی شکل گرفت و پس از فراگیری علم و دانش به مجلس نمایندگان، قوه اجرایه و همچنان در عرصههای فعالیت مدنی، رسانهای،حمایت از حقوق بشرو حوزه فرهنگ و سیاست گسترش یافت.
زنان در افغانستان همچنان در میادین بین المللی نیز توانستند افتخارات زیادی را بدست آوردند.
و اما پس از سقوط جمهوریت؛
متاسفانه پس از روی کار آمدن حکومت طالبان در افغانستان حضور زنان گام به گام محدود شد، درب مکاتب، مراکز آموزشی و دانشگاهها به روی زنان مسدود و فعالیت آنان در رسانهها با محدودیتهای جدی روبرو شد و بسیاری از زنان شاغل خانه نشین شدند.
تفاوت در رویکرد؛
این بار طالبان این محدودیتها را مرحله به مرحله اجرا کردند تا مردم و جامعه جهانی را به وحشت بیندازند. حضور دختران و زنان در رسانهها تنها نشان دهنده (حقوق) و (فعالیت) آنها نبود، بل نکته اصلی این بود که زنان فعال در رسانهها صدای همه زنان افغانستان را بلند کردند و مردم افغانستان و جهان را از وضعیت زنان آگاه کردند.
با اینحال افغانستان اکنون در حال تبدیل شدن به جزیرهای تنگ و تاریک است. هماکنون در افغانستان هیچ دختری در مدارس و مراکز آموزشی حضور ندارند که این امر باعث بروز مشکلات بزرگ و و حتی ضربههای مهلک اقتصادی در کشور شده است.
اکثریت این زنان پیش ازین تنها نان آور خانوادهیشان محسوب میشدند، با رویکار شدن طالبان، وظایفشان را از دست دادهاند و مایحتاج خانوادهیشان را تامین نمیتوانند. از سویی هم محرومیت از خدمات بهداشتی سبب شده است تا مرگ و میر مادران و کودکان نیز در افغانستان افزایش پیدا کند.
بر اساس گزارشهای نشر شده از رسانههای داخلی و خارجی، پس از به قدرت رسیدن طالبان و اعمال فشار بالای زنان، آمار تجاوز جنسی، فشارهای روحی و روانی، ازدواجهای اجباری و تهدید در برابر زنان روز به روز در حال افزایش است و به باوری بسیاری، تبعیض جنسیتی خطرناک و سیستماتیک در افغانستان شکل گرفته است.
آنچه وضعیت را بیش از پیش نگران کرده است اما عدم اطلاع رسانی از وضعیت زنان در بیرون از افغانستان است.
با توجه به همه این چالش ها سازمان حمایت از خبرنگاران افغانستان فعال ترین و مؤثرترین بخش خویش را تحت نام (کمیته حمایت از خبرنگاران زن) را فعال کرده است که فعالیت ذیل را به انجام میرساند:
• حمایت از حقوق اساسی بشری، اجتماعی، اقتصادی و تحصیل زنان و به ویژه زنان خبرنگار
• شبکهسازی زنان خبرنگاری که شبها و روزهای سخت تبعید و مهاجرت را در افغانستان، کشورهای همسایه و یا در دیگر نقاط جهان می گذرانند و دادخواهی برای کمکرسانی به آنها
• با توجه به محدودیت جدی زنان در رسانههای داخل کشور، بایستی راههای بدیل بمیان آید که به گونه احتمال از تاسیس یک رسانهی فعال برای زنان در تبعید میتوان سخن گفت.
• یافتن راه حل برای پوشش رسانه ای دقیق از وضعیت زنان در افغانستان
• زمینه سازی برای تقویت مهارتها، تجربیات، آموزشهای علمی-تخصصی خبرنگاران زن افغان در تبعید و تسهیل زمینه در فراهم آوری فرصتهای شغلی در مسلک و حرفهی خبرنگاری• (حمایت زنان از زنان افغان) مرجع سمع چالشها و مشکلات زنان خبرنگار و رساندن صدای آنان به مراجع مسوول، حمایت و دادخواهی از آنان.
• ایجاد یک اداره حقوقی که بتواند به خبرنگاران زن افغان در سراسر دنیا خدمات حقوقی ارایه کند.
کمیته مذکور درچوکات سازمان حمایت از خبرنگاران افغانستان، توسط زنان روزنامه نگار، فعالان حقوق زنان و متخصصین رسانهای تاسیس شده است.
در هر یک از این حوزهها، طرحهای مشخص و علمی در حال انجام است که به زودی با نهادهای مختلف درمیان گذاشته خواهد شد.باهم برای حمایت از زنان افغانستان می ایستیم!
سازمان حمایت از خبرنگاران افغانستان کمیته حمایت از خبرنگاران زن