دهها خبرنگار افغان و خانوادههای آنان که در پاکستان و ایران بهسر میبرند، با بحرانی بیپیشینه روبهرو اند.پروندههای پناهجویی آنان یا رد شده و یا پس از انجام مصاحبهها برای مدت طولانی بدون پاسخ باقی مانده است؛ شمار زیادی هنوز در انتظار دعوت به مصاحبه نیز بهسر میبرند. این انتظار طولانی و مبهم، زندگی آنان را با خطر جدی مواجه ساخته است.
خبرنگاران افغان در پاکستان با مشکلات شدید اقتصادی، بیکاری، فشارهای مالی، فشارهای سنگین روانی و آزار، بازداشتهای پیهم و تهدید به اخراج اجباری از سوی پولیس پاکستان روبهرو هستند. این وضعیت برای برخی از خبرنگاران تا آنجا وخیم شده که حتی اقدام به خودکشی نیز کردهاند.
از سوی دیگر، خبرنگارانی که بهگونهٔ اجباری یا از سر ناچاری به کابل بازگردانده شدهاند، در آنجا با تهدیدهای جدی امنیتی، تعقیب، بازداشت، ناپدیدشدن و سایر چالشهای حقوق بشری مواجه اند. این شرایط نه تنها جان خبرنگاران، بلکه آیندهٔ خانوادهها و کودکان آنان را نیز با خطر جدی روبهرو ساخته است.
در میان همهٔ این دشواریها، فرانسه برای بسیاری از خبرنگاران افغان بهعنوان تنها روزنهٔ امید یاد میشود؛ امیدی که میتواند جان آنان را نجات دهد و تضمینکنندهٔ کرامت انسانیشان باشد. حدود ۱۵۰ خبرنگار در ایران و پاکستان در انتظار دریافت ویزای فرانسه قرار دارند. تنها در جریان یک هفتهٔ گذشته، ۶ خبرنگار از پاکستان بهگونهٔ اجباری به افغانستان اخراج شدهاند.
خواستهای سازمان حمایت از رسانههای افغانستان (AMSO) از نهادهای ذیربط فرانسوی و سازمانهای بینالمللی:
۱- تسریع فوری در روند بررسی پروندههای پناهجویی خبرنگاران افغان؛
۲- پایان دادن به وضعیت انتظار طولانی و نامشخص پس از انجام مصاحبهها؛
۳- نجات خبرنگارانی که با خطر جدی جانی روبهرو اند و تأمین امنیت خانوادههای آنان؛
۴- بررسی پروندههای خبرنگاران افغان بر بنیاد وضعیت اضطراری بشردوستانه و انتقال آنان به کشورهای امن، بهویژه فرانسه؛
۵- در نظر گرفتن وضعیت خاص خبرنگاران، خانوادهها و کودکان آنان بر اساس کرامت انسانی؛
۶- بر بنیاد کنوانسیون ۱۹۵۱ ژنو، امسو از دولت فرانسه میخواهد که به خبرنگاران افغان پناه فوری بدهد.
امسو تأکید میکند که سکوت، به معنای مرگ خبرنگاران افغان است و هرگونه تأخیر، پیامدهای جبرانناپذیر انسانی در پی خواهد داشت.
ما برای همکاران خود عدالت و زندگی میخواهیم!
با احترام؛
سازمان حمایت از رسانههای افغانستان (AMSO)